Την πρώτη φορά που το ακούς, για τα είκοσι δύο πρώτα δευτερόλεπτα μέχρι να μπουν τα φωνητικά, βάζεις το χέρι σου στη φωτιά ότι είναι οι Motorhead!
Κάπου διάβασα ότι μπροστά τους οι Dead Kennedys ακούγονται σαν τους Pink Floyd ... υπερβολές.
Λίγο μετά το Raw Power των Stooges, λίγο πριν τον πρώτο των Ramones, παράλληλα με τους New York Dolls, στα σπάργανα των Pere Ubu και των Dead Boys, μια μπάντα που γεννήθηκε και έσβησε τόσο γρήγορα όσο τα ωραιότερα punk τραγούδια.
αποχαιρετιστήρια γιορτή...στα χαμόγελα των παιδιών του paisley underground που η ηχώ της μουσικής τους έσβηνε τότε ανάμεσα στα βουνά του χρόνου...στα 1993. Κι ένα χέρι να γράφει το τελευταίο αντίο κατά μήκος του αχανούς ουρανού της Αυστραλίας. Αντίο για την πιο αγαπημένη μουσική εποχή και σκηνή.
Ένα πραγματικό super group, με τον Καρανικόλα των Drive στην σύνθεση την φωνή και την κιθάρα, των Αργύρη των Εκτός Ελέγχου στο μπάσο, και τον Άτμα των Mushrooms στα τύμπανα, σε έναν δίσκο, το Life After Death, που πρέπει να είναι μέσα στην πεντάδα με τα καλύτερα ελληνικά αγγλόφωνα rock άλμπουμ. Αναρωτιέμαι αν το άκουσε ποτέ ο John Peel...
Το γνωστότερο τραγούδι τους είναι σίγουρα και με διαφορά το Anything, Anything (I'll Give You), ειδικά δε κάτι μαυροντυμένους γαμπρούς της συμφοράς που προσπαθούσαν μεταμεσονύκτια να δελεάσουν τα θηράματα τους με ανάλογες προσφορές εικοσαριά και βάλε χρόνια πριν, σε γραφεία συνοικεσίων με πρωτότυπα ονόματα όπως Λούκι Λουκ και Berlin.
Φίλε η τελευταία ριξιά ήταν κ-καλή ε? δεκάξι λεπτά και κάτι ψιλά κράτησε αλλά νομίζω είναι μια αιωνιότητα... και κάτι ψιλά... Kάτσε να μαζέψω τα μυαλά μου απ' το πάτωμα και θα σου πω ... χυθήκαν όπως βλέπεις ... βασικά απ' ότι βλέπω πάνω στο χαλί είναι μικρή ποσότητα ... το υπόλοιπο το ψάχνω ακόμη ..έχουν βάλει κάτι σκαλωσιές απ' έξω, από κει θα σκαρφάλωσαν μέχρι την ταράτσα πήραν φόρα και απογειώθηκαν... άντε να τα βρεις τώρα...
Και ποιος είπε ότι η αξία στο rock βάζει στην ζυγαριά πολλούς δίσκους? αναρωτιόμουν στο orphan drug των Hydes...Όταν τα λεφτά σου φτάνουν μόνο για να μιξάρεις ένα τραγούδι, τότε δεν έχεις παρά να το τυπώσεις και στις δυο πλευρές του μοναδικού σου single, και να προτείνεις το μεσαίο δάχτυλο του χεριού σε όλα τα νυν και αεί μεγαθήρια του rock με τις ντουζίνες άλμπουμ, λέγοντας τους να πάνε να γαμηθούν.
H Evie Sands υπήρξε το απόλυτο it-girl των hipsteratti στη δεύτερη πενταετία των 60′s και σε μεγάλο μέρος των 70′s. Ακούγοντας την νεο-countrypolitan αισθητική της Rumer και διάφορων άλλων κοριτσιών που σκάνε δειλά στην επικαιρότητα, βούτηξα βουλιμικά στον κόσμο της Evie Sands -μία τραγουδοποιό με αρκετό τσαγανό να απαιτεί το δικό της τρόπο στα πράγματα, κάτι σαν Jackie DeShannon για την πόλη.
Απ' ότι έχετε μάλλον καταλάβει, και με πλημμύρες και με χιόνια και με κρύα, η καρδιά του Orphan Drugs βρίσκετε πάντα στην...Αυστραλία.
Flipside