[.] Berlin Stories#30, Black Heart Procession

Δοκιμάζεις τα όρια. Υπολογίζοντας σωστά τις διαστάσεις του τρεμάμενου σώματος. Μια εκδορά, μια αμυχή πρέπει να συνυπολογιστεί στις προσωρινές απώλειες. Ανωφέλητα θρήνησε για την προσωπική σου ματαιοδοξία. Συγκατανεύεις στις ψυχοπεριπτώσεις σου μία προς μία.

Δοκιμάζεις βουβές διαδρομές, κλειστά καταγώγια. Ποιο είναι το παράξενο παιχνίδι της μοίρας; Κι όμως κατευθύνεσαι σε λάθος προορισμό αγνοώντας τα σημάδια του δρόμου. BLACK HEART PROCESSION. Η παρακλητική φωνή του Paulo Zappoli, o Tobias στο πιάνο και η ανήμπορη μνήμη σβήνει διαρκώς περίλαμπρα επεισόδια του μακρινού παρελθόντος. Η λήθη ξεπροβάλλει, η φωνή αυξάνει μελοδραματικά την ένταση. Τα δάκρυα, αδιάψευστος μάρτυρας της απογύμνωσης των αισθημάτων. BLACK HEART PROCESSION. Οσο ακούγονται οι ελεγείες τους, βιώνεις ένα ξόδεμα, ένα άδειασμα της ψυχής.

Αργές, μελαγχολικές μινιατούρες ανώνυμων ψυχών. Wasteland. Εδώ, στην έρημη χώρα των βουβών αισθημάτων. Νομίζεις πως βρήκες παράδεισο και κόλαση μαζί. Αγάπη και μίσος. Πώς θα σωθείς;

Στο άνυδρο τοπίο, ψυχές εκλιπαρούν για λίγα ψεύτικα λόγια αγάπης. Το πιάνο κλαίει γοερά, η φωνή θρυμματισμένη από ξεχασμένες υποσχέσεις, όρκους αγάπης, όνειρα που κατέληξαν σε εφιάλτες. Μόνος στο δρόμο. Ολομόναχος. Πηγαίνεις στο πουθενά. Μέσα στη νύχτα, οδηγώντας, σιγοψιθυρίζεις λόγια του χαμού, μισοτελειωμένες φράσεις ματαίωσης. Κάτω από τον έναστρο ουρανό. Αυτό κάνει τη νύχτα λιγότερο τρομαχτική. Σ’ ακολουθώ μέχρι το τέλος του παιχνιδιού. Μέχρι το τέλος του κόσμου. Κάποιοι θα χαμογελάσουν σαρδόνια με την βέβαιη αίσθηση αποτυχίας. Suicide, η φλόγα του κορμιού χτυπάει κόκκινο.

Το τέλος της νύχτας, μια ανάσα ζωής. Οι προσδοκίες μπορούν να περιμένουν. Το πρώτο φως της ημέρας κρύβει,εξάλλου, τις ματαιώσεις κάτω από το κόκκινο φως των τροπικών.

BLACK HEART PROCESSION

FESTSAAL KREUZBERG

BERLIN

1/12/09

Κείμενο-φωτογραφίες: Γιώργος Κριθαρίδης

[.] Black Heart Procession - Six

[.] The Black Heart Procession - The Spell