Είμαι λίγο παραπάνω από 20 και πολύ λιγότερο από 30, σπούδαζα γραφιστική και τώρα είμαι στο δρόμο για τη Σχολή Καλών Τεχνών. flight 36-B είμαι εγώ όταν γράφω / παίζω μουσική. Δεν μπορώ να με περιγράψω, δεν μου αρέσει η εικόνα που νομίζω ότι έχουν οι άλλοι για μένα και δε νομίζω ότι η εικόνα που έχω είναι ρεαλιστική. Ξεκίνησα από το 2002-2003, αλλά ο ήχος που έχω τώρα άρχισε να μεταλλάσσεται σ' αυτό από το 2007. Ζωγραφίζω επίσης, ίσως λίγο περισσότερο απ' όσο γράφω μουσική, παρ' όλο που δεν έχω βρει ένα μπούσουλα τόσο σίγουρο σ' αυτό τον τομέα, βλέπω πολλές ταινίες. Διαβάζω βιβλία, λογοτεχνικά και τέχνης κυρίως. Από θεωρία μουσικής δεν έχω ιδέα, επίσης.
Στην πρώτη λυκείου ξεκίνησα ν' ακούω περισσότερα πράγματα. Το Blue Album των Weezer και το Pet Sounds των Beach Boys και το Meet The Residents των Residents. Όλα αυτά στο λύκειο. Από κει πήγα παντού και είμαι ακόμα παντού.
flight 36-B είναι μια συγκεκριμένη πτήση. Την ιστορία της δεν θα ήθελα να την πω, αλλά πρώτα απ' όλα μου ακούγεται ωραία στο αυτί, τα άλλα έρχονται δεύτερα! flight 36-B είναι ο τρόπος που το γράφω, όλο μαζί, όλα μικρά και κεφαλαίο B.
Είναι δύσκολο να παίζεις μόνος σου live. Την πρώτη φορά ήταν αρκετά δύσκολο, έτρεμα σχεδόν. Μετά συνήθισα και το διασκεδάζω. Στην ηχογράφηση είναι σίγουρα πιο εύκολο. Έχω όλο το χρόνο και όλες τις πιθανότητες πάνω μου.
Δίσκοι που μου αρέσουν: Από William Basinski το "92982". Ο δίσκος που έβγαλαν οι Pansonic με τον Keiji Haino. To "Heartland" του Owen Pallett. To "Εcstatic" του Mos Def. Και tτο "A Sufi & a Killer" του Gonjasufi, από σχετικά πρόσφατες κυκλοφορίες. Από Έλληνες ο Κτίρια τη Νύχτα και ο Άγγελος Κυρίου. Οι Χειμερινοί Κολυμβητές, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου. Οι παλιές καντάδες επίσης και η μουσική του Ιονίου (είμαι από Λευκάδα κιόλας).
Μου αρέσουν τα ταξίδια, ν' αγοράζω πράγματα, είμαι αρκετά σπάταλος όταν έχω περίσσευμα. Το χαζολόγημα με τους φίλους μου, το γέλιο.
Μ' εκνευρίζουν οι αγενείς άνθρωποι, όσοι θέλουν να επιδεικνύονται, διάφορες ομάδες ανθρώπων. Το πόσο γκρινιάζουμε ως Έλληνες και πόσο οικογενειοκρατικά σκεφτόμαστε. Σταματάω εδώ γιατί μπορώ να μιλάω ώρες για όσα με ενοχλούν.
Ιδανικά θα ήταν να περάσω στη σχολή Καλών Τεχνών (αν τα καταφέρω). Να ηρεμήσω και να πάω διακοπές μετά τις εξετάσεις. Το flight 36-B δεν το σχεδιάζω και τόσο και δεν έχω κυνηγήσει τίποτα μέχρι τώρα συνειδητά. Θα ήθελα να κάνω μια κυκλοφορία κάποια στιγμή και να εξελίξω τα visuals των live μου. Αυτά τα δύο έχω άχτι, αλλά δεν βιάζομαι.
Δεν είμαι μέσα στα πράγματα γιατί δεν εργάζομαι ακόμα. Βλέπω πώς είναι δύσκολα, βλέπω τους γονείς μου. Εύχομαι μια αλλαγή πέραν του δικομματισμού αλλά δεν είμαι αισιόδοξος...
έχει παραγίνει το κακό με τα γυναικεία σχήματα που νομίζουν ότι ζουν στο 1963 και το βράδυ στον ύπνο τους βλέπουν ότι τους κάνει παραγωγή ο φιλ σπέκτορ. μόλις ξυπνήσουν το πρωί και αρχίζουν να παίζουν, βλαστημάς την ώρα και τη στιγμή που έπιασαν την κιθάρα στα χέρια τους, γιατί σε πιάνει υπνηλία [δεν πά' να 'χεις πιεί και 4 διπλούς εσπρέσο].
αυτό που έχουν καταφέρει σε ένα χρόνο είναι το όνειρο κάθε σχήματος που ξεκινάει να φτιάχει μουσική: αναφορές σε όλα αυτά τα ηλεκτρονικά μέσα που ορίζουν τι είναι χιπ σήμερα, έναν ύμνο στην γκάρντιαν [που έπιασε και τις περισσότερες επιρροές του rpr χωρίς να ξέρει τίποτα γι' αυτόν].
δεν ξέρω αν το νέο σχήμα του klaus von barrel είναι κάποιου είδους αστείο [όλα τα κομμάτια ακούγονται σαν διασκευές κάποιου γνωστού τραγουδιού των '50s ή '60s].
σε πρώτη ακρόαση το ''wander/wonder'' του balam acab δεν είναι τόσο εντυπωσιακό όσο το περσινό ''see birds ep'', ίσως επειδή είσαι υποψιασμένος για το τι σε περιμένει
