Το Black Crow's Country των Hyacinth House ήταν από τις περσυνές ευχάριστες εκπλήξεις, με την 16χορσεπαουερική Americana του, και φοβερά τραγούδια σαν το Road to flowers, το European rails, το Mundus... και το Beyond the End που ούτε ο ίδιος ο Eugene έχει γράψει τα τελευταία χρόνια. Ενάμιση χρόνο μετά την κυκλοφορία του, και αφού το Black Crow's όχι μόνο δεν έχει πάει να σκονιστεί στο ράφι παρέα με άλλες one night stand «εκπλήξεις», αλλά ακόμη και τώρα απασχολεί την σιντιέρα συχνά, είπαμε να ζητήσουμε μερικές διευκρινήσεις από τον (Λακωνικό) Mark Johansson, τον δημιουργό και συνθέτη του γκρουπ...
Πες μας λίγα λόγια για την ιστορία της μπάντας και για τα μέλη της. Πώς ξεκινήσατε, τι ήταν αυτό που σας παρακίνησε να φτιάξετε ένα group και να παίξετε αυτό το είδος μουσικής, το όνομά σας επίσης πως βγήκε;
Γνωριστήκαμε στο πανεπιστήμιο του Vδxjφ στη Σουηδία... αλλά για όλα αυτά υπάρχουν αρκετές πληροφορίες στο myspace.
Απ' ότι ξέρω έχετε ταξιδέψει στην Αμερική για συναυλίες...Πώς προέκυψε αυτό; Δεν είναι πολλά τα άγνωστα Ευρωπαϊκά συγκροτήματα που κάνουν κάτι τέτοιο...
Λοιπόν αυτό δεν είναι αλήθεια! Οι Hyacinth House δεν έχουν ταξιδέψει ποτέ σωματικά στην Αμερική. Παρόλα αυτά, πέρυσι βρέθηκα στην Αμερική και έδωσα κάποια shows με τους φίλους μου από εκεί. Η μουσική μας, όμως, βρίσκεται εκεί πέρα... Στον άνεμο της ερήμου της Καλιφόρνια, στα δάση του Redwood, στα Smoky Mountains, και στις πόλεις της αιθαλομίχλης.
Στην Ευρώπη σε ποιες χώρες έχετε παίξει, και πού ήσαστε περισσότερο δημοφιλείς;
Στην Ολλανδία, την Αγγλία, τη Γερμανία και τη Δανία.
Κάπου είχα διαβάσει ότι η φαντασία πολλές φορές αναπαριστά έναν τόπο και την μουσική αυτού πολύ πιο εύστοχα απ' ότι η άμεση επαφή. Και σαν παράδειγμα είχε φέρει τους Καλιφορνέζους Creedence Clearwater Revival που αν και δεν είχαν βρεθεί ποτέ τους στον Νότο, ούτε είχαν μυρίσει την μυρωδιά των Bayou, έδωσαν μια τόσο τέλεια εικόνα αυτών μέσα από τα τραγούδια τους, όπως και τους Νεοϋορκέζους Ramones, που σέρφαραν στην μουσική τους πιο πειστικά από οποιονδήποτε Καλιφορνέζο. Πιστεύω ότι μια ανάλογη περίπτωση είναι και η Americana των Σουηδών Hyacinth House...
Αυτό είναι αλήθεια, δεν μπορώ να σου το εξηγήσω, αλλά έχει να κάνει με το πνεύμα της φαντασίας. Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να διακρίνει τι είναι αληθινό και τι φανταστικό. Αν πιστεύεις ότι είσαι σε κάποιο μέρος ή αν είσαι όντως εκεί σωματικά, αυτό δεν έχει καμιά διαφορά για το μυαλό.
Βάζω στοίχημα όλα τα λιγοστά μου χρήματα ότι μέσα στην πεντάδα των πιο αγαπημένων σου δίσκων ever βρίσκεται το Sackcloth N' Ashes των 16 Ηorsepower...(Στη δική μου είναι πάντως). Χάνω η κερδίζω; Οι υπόλοιποι τέσσερεις δίσκοι ποιοι θα ήταν;
Στην πραγματικότητα δεν γνωρίζαμε τον David προτού βγάλουμε τον πρώτο μας δίσκο. Πιστεύω ότι το Sackcloth 'n' Ashes είναι ένα φοβερό άλμπουμ και εκείνος επίσης φαίνεται καλό παιδί. Τα Harvest του old Neil και το Another side of Bob Dylan. Θα μπορούσα να γράφω για το θέμα αυτό για πάντα. Υπάρχει πολύ σπουδαία μουσική εκεί έξω για να εξερευνηθεί.
Οι στίχοι πώς γράφονται; Τι μπορεί να αποτελέσει το πρώτο ερέθισμα για να ξεκινήσεις να γράφεις κάτι που στο τέλος θα καταλήξει τραγούδι;
Πιστεύω ότι το μαθηματικό γράψιμο είναι το θεμέλιο όλων των τραγουδιών μας σαν συγκρότημα.
Το European rails, που είναι από τα αγαπημένα μου κομμάτια σας, πιστεύω ότι αποτελεί μια Ευρωπαϊκή απάντηση στο κλασσικό, από τις μέρες του Woody Guthrie μέχρι και σήμερα, Αμερικάνικο θέμα του ταξιδιού και της περιπλάνησης...Θέλεις να μας πεις λίγα λόγια για το πώς γράφτηκε;
Στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ανατολική Ευρώπη, στις ράγες των τρένων, και εξερευνώντας τον αρχαίο κόσμο. Αυτό συνέβη πέντε χρόνια πριν δημιουργήσουμε τους Hyacinth House.
Πώς είναι η μουσική σκηνή στην Σουηδία μια χώρα που φημίζεται χρόνια τώρα για το σκληρό, με βάση το garage, rock; Υπάρχουν άλλα group που «κολλάτε» μουσικά σαν μπάντα;
Δεν θα μπορούσα να ξέρω πραγματικά την μουσική σκηνή στη Σουηδία. Ακούω μόνο έναν ραδιοφωνικό σταθμό και αυτός δεν παίζει μουσική. Πού και πού πηγαίνω σε συναυλίες. Την περασμένη εβδομάδα είδα την Ane Brun από τη Νορβηγία. Πολύ καλό live!
Όταν σου προτείναμε να σου στείλουμε κάποιες ερωτήσεις, μάθαμε ότι οι Hyacinth House είναι προς το παρών «στον πάγο» και ότι ετοιμάζεις έναν προσωπικό δίσκο.
Υπάρχει περίπτωση οι Hyacinth House να αποτελέσουν οριστικά παρελθόν;
Επίσης, νέα σου δουλειά είναι κάτι πολύ διαφορετικό; Kαι πότε να την περιμένουμε;
Μμμμ...ε... Ναι, έτσι πιστεύω, οι Hyacinth House ανήκουν στο παρελθόν. Να έχετε τα αυτιά σας ανοιχτά για τον Mack Johansson. Προς τα εκεί οδηγεί ο νέος δρόμος. Είναι μια διαφορετική ιστορία της φαντασίας.
Mundus vult decipi, ergo decipiatur... Μια φράση από το Σατυρικόν του Πετρόνιου σε ένα τραγούδι του 21ου αιώνα. Πως προέκυψε; Πιστεύεις ότι χαρακτηρίζει και την εποχή μας;
Mundus... Νομίζω ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, εφόσον πιστεύουμε ότι το μυαλό μας είναι ανώτερο από τον εαυτό μας.
Κάποια ερώτηση που θα ήθελες και δεν σου την κάναμε; Ή οτιδήποτε θα ήθελες να πεις για το τέλος...
H Cardiac Records θα σας ενημερώσει για όλα αυτά που πρέπει να γνωρίζετε για τον Mack Johansson και το νέο άλμπουμ. Μπορώ να σας πω ότι ξανα-ηχογράφησα το New Day Arising των Hyacinth House με συμφωνική ορχήστρα...
Σ' ευχαριστούμε πολύ.
saunterer & co
