Εκείνη την περίοδο σπούδαζα στην σχολή καλών τεχνών γλυπτική και όπως ήταν φυσικό η αρχαία Ελληνική γλυπτική και αρχιτεκτονική με μάγευε. Είχα μεγάλη περιέργεια να ανακαλύψω την μουσική εκείνης της εποχής. Δεν μπορεί ένας πολιτισμός που μεγαλουργεί στις εικαστικές τέχνες να αδιαφορεί για την μουσική ή να παράγει απλοϊκή μουσική. Άρχισα λοιπόν να ψάχνω για απόπειρες προσέγγισης της μουσικής αυτής και να μελετάω οτιδήποτε είχε γραφτεί για την αρχαία ελληνική μουσική. Όλη αυτή η διαδικασία της έρευνας με επηρέασε στην σύνθεση της δικής μου μουσικής. Όταν αποκτήσαμε τα αντίγραφα των αρχαίων ελληνικών οργάνων από τον Νικόλαο Μπρά, είχαμε πια μπει σε έναν δρόμο που μας οδήγησε σε έναν δικό μας τρόπο σύνθεσης. Φυσικά επιρροές είχαμε και έχουμε από πολλά διαφορετικά είδη μουσικής της ανατολής και της δύσης. Στόχος μας δεν ήταν να αναπαραγάγουμε την μουσική της αρχαίας Ελλάδας , αλλά να εκφράσουμε τις ανησυχίες μας και να διαμορφώσουμε την δική μας αισθητική μέσω της μουσικής και της τέχνης γενικότερα.
Μετράτε πλέον πάνω από 15 χρόνια σαν Δαιμόνια Νύμφη. Μπορείτε να συνοψίσετε σε λίγες σειρές αυτήν την πορεία σε σχέση με το τι θέλατε και το που φτάσατε;
Δεν μπορώ να πω ότι είχαμε κάποιους συγκεκριμένους στόχους. Το ταξίδι είναι που μας γοητεύει και ευτυχώς ακόμα συνεχίζεται.
Συναυλιακά, θα μπορούσα να πω πως αποδίδετε με ιδιαίτερη ευκολία το υλικό σας. Υπάρχει τελικά κάποιο μυστικό στο να παίζεις άρτια και συγχρόνως ιδιαίτερα;
Για να φτάσουμε στο σημείο να αποδίδουμε τις συνθέσεις μας στην σκηνή πέρασαν πολλά χρόνια και χρειάστηκαν πολλές αλλαγές μουσικών για να βρεθούν οι κατάλληλοι. Κι ακόμη έχουμε πολλά σχέδια και ιδέες για το πώς θα θέλαμε να παρουσιάζουμε ζωντανά τη μουσική μας. Νομίζω οτι αυτή η αναζήτηση είναι μια διαδικασία πολύ δημιουργική και απαραίτητη για να ανανεώνει τη σχέση ανάμεσα στο μουσικό και το έργο του. Κι όταν οδηγεί σε κάτι καινούριο τότε κατά τη γνώμη μου αποκτά και ουσιαστικό νόημα η συναυλιακή συνεύρεση. Πολλές φορές, σαν θεατής ,έχω αναρωτηθεί ποιος είναι ο αληθινός λόγος ύπαρξης μιας συναυλίας και τι θέλει ο καλλιτέχνης να πετύχει μέσω της επαφής του με το κοινό και σε κάποιες περιπτώσεις έχω αισθανθεί ότι οι απαντήσεις είναι «κανένας» και «τίποτα».
Έχετε παίξει σε μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού, ηχογραφείτε για λογαριασμό της γαλλικής prikosnovenie και γενικά έχετε καταφέρει αρκετά πράγματα που σίγουρα και άλλοι καλλιτέχνες από την χώρα μας έχουν σαν στόχους, αλλά πάντα κάτι τους πάει στραβά... Πού πιστεύεις ότι βρίσκεται η διαφορά; Ποιες είναι οι διαφορές με την Ελλάδα, υπάρχει ενδιαφέρον για αυτό που κάνετε εδώ;
Φυσικά και υπάρχει κοινό στην Ελλάδα που ενδιαφέρεται γι' αυτό που κάνουμε. Το πρόβλημα σ' αυτή την χώρα είναι ότι οι διοργανωτές και οι managers δεν παίρνουν στα σοβαρά τους μουσικούς και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πως θα καρπωθούν μερικά χρήματα.
Αντιγράφω από το Wikipedia: 'Η μουσική τους εκπνέει μια παγανιστική, αρχαιοελληνική ατμόσφαιρα..... τα όργανα που χρησιμοποιούν, είναι ανακατασκευές αρχαίων ελληνικών οργάνων, κατασκευασμένα από τον οργανοτεχνίτη Νικόλαο Μπρα... οι στίχοι, γραμμένοι συνήθως στα αρχαία ελληνικά'. Πόσο κοντά μπορεί να είστε υφολογικά και συνθετικά σε κάτι που γινόταν στην αρχαία Ελλάδα;
Η πιο ειλικρινής απάντηση είναι νομίζω «πάρα πολύ μακριά».Πώς θα μπορούσε εξάλλου να είναι διαφορετικά, αλλά και ποιος θα μπορούσε να βεβαιώσει μια θετική απάντηση. Ωστόσο θέλω να ξεκαθαρίσω ότι έτσι κι αλλιώς ο στόχος μας δεν ήταν ποτέ να αναβιώσουμε την αρχαία ελληνική μουσική. Στο παρελθόν βέβαια είχαμε ασχοληθεί με τα αποσπάσματα αρχαίας ελληνικής μουσικής που σώζονται σήμερα(σε συναυλίες παίζαμε ορισμένα από αυτά) και αυτός είναι ο λόγος που ορισμένοι έχουν παρεξηγήσει αυτό που κάνουμε σαν «Δαιμονία Νύμφη». Παράλληλα όμως έχουμε δουλέψει και πάνω σε πολλά διαφορετικά projects και έχουμε συνεργαστεί με μουσικούς από πολλά διαφορετικά είδη μουσικής. Ορισμένα από αυτά τα έργα είναι τα : «Love Sessions». «Daemonia Nymphe Remixed», «Ghost Fish» και το προσωπικό μου cd με αυτοσχεδιασμούς στα αρχαία ελληνικά όργανα. Όλα αυτά δείχνουν ότι πάνω απ' όλα έχουμε τη ματιά της εποχής μας.
Αν είχατε την δυνατότητα να επενδύσετε μουσικά ένα αρχαίο θεατρικό έργο ποιο θα επιλέγατε;
Τις «Βάκχες» του Ευριπίδη.
Η πιο πρόσφατη κυκλοφορία σας είναι ένα live dvd. Μιλήστε μας λίγο για αυτήν την κυκλοφορία.
'Ήταν καθαρά ιδέα της δισκογραφικής εταιρείας η οποία είχε το ανάλογο budget για να την υλοποιήσει. Ωστόσο για μας ήταν πολύ σημαντική και η συμβολή του Mallory Grolleau και της Αnimal Productions ,χάρη στους οποίους γυρίσαμε video-clip για το τραγούδι «Γονόεσσα Γαία»,το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο dvd.
Τον Δεκέμβριο παίζετε στην Ιταλία, υπάρχει περίπτωση σύντομα να σας δούμε και στην Ελλάδα;
Αυτό δεν είναι κάτι που εξαρτάται από εμάς...
Τι ακούτε, τι διαβάζετε και τι βλέπετε αυτήν την εποχή;
Ακούμε «Fever Ray» και Βουλγάρικη παραδοσιακή μουσική διαβάζουμε «Επίκουρο» και «Το παιχνίδι των Θεών» της Catherine Clement και βλέπουμε παλιές ταινίες του Tim Burton.
Μελλοντικά σχέδια;
Δουλεύουμε πάνω σε νέες συνθέσεις και ευελπιστούμε να κυκλοφορήσουμε την νέα μας δουλειά μέσα στο 2011.Αν κάποιος επιθυμεί να μας δει ζωντανά θα εμφανιστούμε στην Ιταλία τον Δεκέμβριο και στην Γερμανία τον Σεπτέμβριο. Όποιος θέλει να ενημερώνεται για τα νέα του σχήματος μπορεί να το κάνει μέσω της ιστοσελίδας www.myspace.com/daemonianymphe και www.youtube.com/daemoniaonymphe
stelreverb
Η επιλογή σας να ανατρέξετε και κατά κάποιο τρόπο να επηρεαστείτε μουσικά από την αρχαία Ελλάδα, είναι πραγματικά άξια προσοχής. Αλήθεια, πως ξεκίνησε όλο αυτό σαν ιδέα; Ποια η σχέση σας με την αρχαία Ελλάδα;
Οι B-Sides είναι μια παρέα παιδιών από την Πάτρα, μ' εμμονές στην κιθαριστική cool Britannica της δεκαετίας του 90 και στους δίσκους βινυλίου.
Είμαι λίγο παραπάνω από 20 και πολύ λιγότερο από 30, σπούδαζα γραφιστική και τώρα είμαι στο δρόμο για τη Σχολή Καλών Τεχνών. flight 36-B είμαι εγώ όταν γράφω / παίζω μουσική. Δεν μπορώ να με περιγράψω, δεν μου αρέσει η εικόνα που νομίζω ότι έχουν οι άλλοι για μένα και δε νομίζω ότι η εικόνα που έχω είναι ρεαλιστική.
