Λοιπόν εδώ είμαστε ακόμη...μπροστά σε μια μπύρα, την ίδια η μια άλλη κάτω απ' τον στυφό ουρανό, σπάζοντας τον καθρέφτη μέσα στην νύχτα μόνο για να κρατήσουμε την βροχή έξω απ' αυτή.
Γεννημένα, και αναπόσπαστα κομμάτια των μέσων της δεκαετίας του '80, της εποχής δηλαδή που μάλλον ήταν και η μοναδική για την Ελλάδα όπου υπήρχε σκηνή με όλη την σημασία της λέξης, αυτή του punk.
Πλανήτης Γη, 2112 μ.χ. Ο Επιθεωρητής Λή, σε ένα μελλοντικό επίπεδο της ύπαρξης και του χρόνου αυτή την φορά, κοιτάζει τις σημειώσεις του και προσπαθεί να συμμαζέψει τα κομμάτια της θολωμένης σκέψης του, μπας και μπορέσει να βρει μιαν άκρη με αυτή την Μονολιθική λατρεία των αρχών του προηγούμενου, και του τέλους του προ-προηγούμενου αιώνα, που απ' ότι φαίνεται από τα στοιχεία που έχει –με τεράστιες δυσκολίες είν' αλήθεια- συλλέξει, ήταν εξαπλωμένη σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο.
Μετά από ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο και πολλές ζωντανές εμφανίσεις, στις οποίες παρουσιάστηκε το "Every Night Dreams" με ιδανικό τρόπο, και μετά από δεκάδες διθυραμβικές κριτικές, η επιστροφή των Your Hand In Mind φάνταζε δύσκολη (σε μένα τουλάχιστον). Δεν είναι και μικρό πράγμα να μιλούν για την μουσική σου και να χρησιμοποιούν ονόματα τύπου Yann Tiersen και Χατζηδάκι.
Το τρύπιο στομάχι του Gene Vincent, τα τσουλούφια των Τζώνηδων Burnette και Cash, ο υδάτινος σωλήνας των Chanteys, οι Sonics που βάζουν για πρώτη φορά την λέξη Psych στο λεξιλόγιο του rock, οι καπνοί μέσα στο στούντιο των Chocolate Watchband.
Συμβαίνει συνήθως μεσάνυχτα, τις νύχτες που στου φεγγαριού το κέρατο μπορείς να δεις τεράστιες νυχτερίδες να κρέμονται ανάποδα.
Oταν συνειδητοποιήσεις το παράδοξο του πράγματος, το ότι δηλαδή η Spinalonga Records είναι στην ουσία μία κολεκτίβα με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα που ασχολείται με την σύγχρονη μουσική σκηνή και νταραβερίζεται στο «Ελλάντα», τότε δεν χρειάζεσαι να μάθεις τίποτα περισσότερο για να καταλάβεις το ποιόν αυτής της «εταιρείας».
Δεν είναι και εύκολο να ξεπεράσεις ένα άλμπουμ σαν το "The Roughest Sea". Τι να πρωτοθυμηθώ; "objects in mirror are closer than they appear", "siamese", "wicked sky", "pairs", "gravitysays_i". Είναι ένας τόσο καλά προσεγμένος δίσκος που δεν μπορείς να του βρεις εύκολα ατέλειες.
Τους Sun Of Nothing τους θυμάμαι να ντεμπουτάρουν με το «...And Voices,Words,Faces,Complete the Dream» το 2003 τότε που ακόμα η μοντέρνα ακραία ελληνική σκηνή βύζαινε το δάχτυλο και εσύ δικαιολογημένα ψαχνόσουνα από πού ήρθε ουρανοκατέβατο τούτο εδώ το διαμαντάκι.
Ανοιχτή επιστολή στον Leon – τον Τίμο Βερέμη που έβγαλε έναν απολαυστικό δίσκο που θέλω να ακούω με ένα μόνο συγκεκριμένο άνθρωπο στο σπίτι και με πάρα πολύ κόσμο στις συναυλίες.
Local Scene